De Piazza dell’Anfiteatro, in het Nederlands het Amfitheaterplein, is het bekendste plein van Lucca. Je staat hier midden op de ovale ruimte die precies de contouren volgt van het Romeinse amfitheater waarop het is gebouwd. Cafés, gele gevels en bogen sluiten de cirkel; binnen een paar stappen begrijp je waarom dit plein zo geliefd is.
Plein van het Amfitheater in Lucca: wat is het precies?
Het Amfitheaterplein is een gesloten plein: er komen geen straten recht het midden in. Je bereikt het via vier overwelfde poorten die uitkomen op de omringende straten. De bijzondere, elliptische vorm is geen fantasie van een stadsplanner, maar de afdruk van de antieke arena die hier in de 1e of 2e eeuw n.Chr. werd gebouwd.
Let op het niveauverschil: de vloer van het plein ligt hoger dan de oude arena. Dat voel je wanneer je een poort doorgaat en het zicht zich ineens opent in een ovale kom van licht, geluid en kleur.
Korte geschiedenis: van arena tot stadsplein
In de Romeinse tijd boden de tribunes plaats aan duizenden toeschouwers. In de middeleeuwen raakten de stenen van de arena hergebruikt en groeiden er huizen tegen de buitenmuur. Het gebied werd een wirwar van kleine binnenplaatsen, opslagruimtes en werkplaatsen. Men noemde de plek ook wel “parlascio”, een verbastering van het Latijnse woord voor amfitheater.
In de 19e eeuw gaf architect Lorenzo Nottolini het gebied een nieuwe leesbaarheid. Hij liet de bebouwing in het midden verwijderen, legde de ringvormige Via dell’Anfiteatro aan en maakte van de ovale ruimte een plein voor de stad. De oorspronkelijke omtrek bleef leidraad; daarom voelt alles hier natuurlijk en logisch aan.
Zo lees je de vorm
De gevels die je ziet, rusten deels op de funderingen van de oude buitenmuur. De ellips is niet perfect symmetrisch, wat foto’s juist levendig maakt. Zoek in het middelpunt naar een kleine kruis-markering in de bestrating: die wijst de vier poorten aan en speelt met de geometrie onder je voeten.
Sta even stil bij een poort: buiten hoor je de drukte van de straat, binnen dempt de ovale kom het geluid. Het plein werkt als een zachte echo-kamer. Dat maakt zelfs een korte stop al verrassend rustgevend.
Wat kun je er doen?
Neem plaats op een terras voor een espresso of een glas wijn en kijk naar het theater van alledag: fietsers, spelende kinderen, toeristen die de bochtige lijn van de gevels volgen.
Wandel een rondje langs de omtrek en let op details: deuromlijstingen in cotto, groene luiken, dat ene balkon vol planten. Binnen in de huizen en winkels zijn soms oude bogen zichtbaar die herinneren aan de arena.
Evenementen: in de zomermaanden vinden er vaak kleine concerten of markten plaats. Programma’s wisselen, maar de sfeer van het plein blijft dezelfde.
Architectuur in een oogopslag
Geel, oker en crème domineren de gevelkleuren. De bogen van de begane grond zorgen voor schaduw en ritme. De hoogte van de gebouwen varieert subtiel, waardoor de ellips nergens saai wordt. Veel ramen hebben groene luiken, typisch Lucca.
Onder de bestrating liggen nog delen van de tribunes en doorgangen. Het plein is dus letterlijk een deklaag over de geschiedenis. Dat verklaart ook waarom het niveau iets hoger ligt dan de omliggende straten.
Praktisch: hoe, wanneer en met wie
Bereikbaarheid: het plein ligt binnen de stadswallen en is autoluw. Je bereikt het eenvoudig te voet via Via Fillungo of Via dell’Anfiteatro.
Beste moment: ’s Ochtends heb je zacht licht en rustigere terrassen; aan het einde van de middag krijgt de ellips een warme gloed. In de hoogzomer biedt de arcade schaduw en is het plein later op de avond levendig.
Met kinderen: de ruimte is overzichtelijk en autoluw. Een prima plek voor een korte pauze met gelato, terwijl jij details spot of fotografeert.
Toegankelijkheid: de poorten hebben een lichte helling; rolstoelen en kinderwagens kunnen er doorgaans goed doorheen. Terrasstoelen staan soms dicht op elkaar, vraag zo nodig om hulp.
Foto- en belevingstips
Hoekstandpunt: fotografeer schuin vanaf een poort zodat je de curve van de gevels goed ziet. Een groothoek werkt hier uitstekend.
Symmetrie: ga bij de vloer-kruis in het midden staan en laat de vier poorten in de diagonalen wegvallen. Zo leg je de geometrie vast zonder drone of uitkijkpunt.
Detail: zoom in op luiken, borden en baksteenpatronen. Een reeks details vertelt het verhaal van het plein net zo goed als een overzichtsfoto.
In de buurt: combineer slim
Op een paar stappen staat de Basilica di San Frediano, herkenbaar aan haar mozaïekgevel. Wandel daarna over Via Fillungo langs boetieks en oude portieken. Zin in hoogte? Beklim de Torre Guinigi met de beroemde steeneiken op het dak. Sluit af met een ronde over de stadswallen, het bekendste groene balkon van Lucca.
Verleden dat je nog voelt
Stel je voor: juichende menigten, gladiatorenspelen, verkopers met kratten fruit. Eeuwen later hoor je op dezelfde plek het zachte gerinkel van kopjes en bestek. De functie veranderde, de vorm bleef. Precies dat maakt het Amfitheaterplein zo fascinerend.
Samengevat
Het Amfitheaterplein is een ovale, gesloten ruimte op de resten van een Romeins amfitheater. Je komt binnen door vier poorten, ontdekt de ellips met cafés en winkels, en voelt hoe de 19e-eeuwse ingreep van Lorenzo Nottolini de middeleeuwse bebouwing weer tot een helder stadsdecor maakte. Compact, sfeervol en onmisbaar tijdens je bezoek aan Lucca.